Χειρουργική Στόματος2018-11-30T14:07:42+03:00

Χειρουργική

Στόματος

Έγκλειστοι / Ημιέγκλειστοι φρονιμίτες

Έγκλειστο ονομάζεται το δόντι που δεν έχει ανατείλει και παραμένει μέσα στο οστό της γνάθου καλυμμένο από ούλα.

Ημιέγκλειστο ονομάζεται αντίστοιχα το δόντι που δεν έχει ανατείλει κανονικά αλλά ένα μέρος τους έχει εμφανιστεί στο στόμα.

Τα δόντια που κατεξοχήν παραμένουν έγκλειστα ή ημιέγκλειστα είναι φρονιμίτες και σπανίως οι κυνόδοντες της άνω γνάθου. Ο φυσιολογικός χρόνος ανατολής για τους φρονιμίτες είναι η ύστερη εφηβεία, δηλαδή η ηλικία των 17-18 χρόνων ενώ για τους κυνόδοντες 12-13 χρονών.

Οι έγκλειστοι φρονιμίτες μπορεί να καταστρέψουν το διπλανό δόντι λόγω της πίεσης που του ασκούν ή να φέρουν ορθοδοντικές μεταβολές.

Οι ημιέγκλειστοι φρονιμίτες βρίσκονται σε περιοχή που δύσκολα μπορεί να καθαριστεί αποτελεσματικά. Έτσι δημιουργείται περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη των βακτηρίων. Αυτό έχει δύο βασικές συνέπειες:
  • Μόλυνση του ούλου, η οποία προκαλεί πόνο, πρήξιμο, κακοσμία, ερυθρότητα. Αυτή η χρόνια φλεγμονή λέγεται περιστεφανίτιδα.

  • Πολύ μεγάλη πιθανότητα για εμφάνιση τερηδόνας που μπορεί να επεκταθεί και στους τραπεζίτες.

  • Η πίεση στα γειτονικά δόντια με αποτέλεσμα μικρούς συνωστισμούς στα πρόσθια δόντια (ορθοδοντικό πρόβλημα).
Οι φρονιμίτες που παρουσιάζουν τέτοια προβλήματα θα πρέπει να εξάγονται. Καλό θα ήταν επίσης να εξάγονται προληπτικά και μάλιστα όσο το δυνατόν νωρίτερα πριν προκαλέσουν προβλήματα. Εξάλλου, σε αυτή την περίπτωση είναι και πιο εύκολη η επέμβαση, αφού δεν υπάρχουν κύστεις, μολύνσεις, φθορές που θα περιέπλεκαν κάπως την κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση ο οδοντίατρος θα εκτιμήσει την κατάσταση και θα προτείνει την καλύτερη επιλογή ανάλογα και με τα χαρακτηριστικά της κάθε περίπτωσης.
  Οι κυνόδοντες της άνω γνάθου παραμένουν ενίοτε έγκλειστοι λόγω συνωστισμού των προσθίων δοντιών (ορθοδοντικό πρόβλημα) και αν αφεθούν μπορεί να προκαλέσουν έντονα προβλήματα (πονοκέφαλους, δυσανεξία κτλ) σε μεγαλύτερες ηλικίες. Η σωστή παρακολούθηση των παιδιών από τον οδοντίατρο μπορεί να αποτρέψει τη παραπάνω κατάσταση. Σε περίπτωση όμως που διαγνωστεί αφού έχουν ανατείλει όλα τα δόντια και έχουν κλείσει οι χώροι, υπάρχουν δυο λύσεις:
  • η ορθοδοντική δημιουργία χώρου και διέλκυση του έγκλειστου κυνόδοντα στη θέση του

  • η χειρουργική εξαγωγή

Εμφυτεύματα

Το οδοντικό εμφύτευμα είναι η πλέον σύγχρονη λύση στη περίπτωση που κάποιο ή κάποια δόντια χρειαστούν εξαγωγή ή σε περιπτώσεις συγγενούς έλλειψης σε νεότερες ηλικίες. Τα οδοντικά εμφυτεύματα κατασκευάζονται από υλικά απόλυτα συμβατά με τους ιστούς του ανθρωπίνου σώματος (=βιοσυμβατά), τα οποία κυριολεκτικά ενσωματώνονται στο οστούν της γνάθου (οστεοενσωμάτωση). Τα οδοντικά εμφυτεύματα είναι μια αποτελεσματική, ασφαλής και προβλέψιμη ως προς το τελικό αποτέλεσμα λύση εφόσον μελετηθούν ενδελεχώς κατά περίπτωση και τοποθετηθούν σύμφωνα με τις προδιαγραφές τους. Με την πάροδο του χρόνου, η τεχνολογία και η επιστήμη έχουν κάνει μεγάλα βήματα και έχουν βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα της τοποθέτησης οδοντικών εμφυτευμάτων. Σήμερα, το ποσοστό επιτυχίας για οδοντικά εμφυτεύματα είναι κοντά στο 98%.

Κύστες

Οι κύστες είναι δυσπλασίες που περιέχουν υγρό και συνήθως αναπτύσσονται στα οστά της άνω και κάτω γνάθου. Στην καθημερινή οδοντιατρική αντιμετωπίζουμε τις κύστεις στην άκρη της ρίζας ή στο πλάι (πλαγιοκύστεις) ενός δοντιού .

Συνδέεται σχεδόν πάντα με κάποια παθολογία του συγκεκριμένου δοντιού, όπως τερηδόνα, περιοδοντίτιδα ή τραυματισμό που μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση του νεύρου.

Οι κύστεις δεν παρουσιάζουν στην αρχή αισθητά συμπτώματα αλλά σταδιακά μεγαλώνουν. Πολύ συχνά η διόγκωσή τους συνοδεύεται με φλεγμονή, απόστημα ή οίδημα που προκαλούν πόνο.

Αν η κύστη μεγαλώσει πολύ, μπορεί να προκαλέσει καταστροφή του οστού και απώλεια γειτονικών δοντιών λόγω της πίεσης που τους ασκείται.

Όταν η κύστη είναι σχετικά μικρή και οφείλεται σε χαλασμένο δόντι, η αντιμετώπιση είναι συνήθως συντηρητική και εφαρμόζεται ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση).

Αν παρόλα αυτά η κύστη επιμείνει ή είναι μεγάλη ή δεν προέρχεται από κάποια παθολογία του δοντιού, τότε πρέπει να γίνει εκπυρήνιση, δηλαδή να αφαιρεθεί ολικά.

Το δόντι που έχει προκαλέσει την κύστη είτε αφαιρείται είτε υποβάλλεται σε ακρορριζεκτομή.

Η ακρορριζεκτομή είναι μια μικροχειρουργική επέμβαση.

Είναι απαραίτητη στην περίπτωση που ο ιστός γύρω από τη ρίζα του δοντιού παρουσιάζει φλεγμονή λόγω αποτυχημένης απονεύρωσης. Αν δεν γίνει ακρορριζεκτομή, το δόντι θα πρέπει να αφαιρεθεί.

Αρχικά κάνουμε μια τομή στο ούλο, στο ύψος της ρίζας του δοντιού. Για να αποκαλυφθεί η ρίζα αφαιρούμε και ένα μέρος του ιστού.

Στη συνέχεια αφαιρούμε την άκρη της ρίζας μαζί με τους μολυσμένους ιστούς ή που την περιβάλλουν και την κύστη (αν υπάρχει).

Τέλος, το τμήμα του ούλου που είχε αφαιρεθεί αρχικά επανατοποθετείται πάνω στη ρίζα και στερεώνεται με ράμματα. Τα ράμματα βγαίνουν μετά από λίγες ημέρες.

Η διαδικασία ολοκληρώνεται σε μία ημέρα, δεν διαρκεί πολύ και έχει μεγάλο ποσοστό επιτυχίας.